Proloog Lanzarote.
Ze stonden reeds van eergisteren klaar. Ze kennen hun plaats. Het is niet de eerste keer dat ze zich klaar maken voor een vliegtuig reis. Allebei zich in de bruingelakte stevige kartonnen dozen gewurmd, het stuur gedraaid, pedalen eraf, banden plat, links en rechts wat isomo en noppenfolie.
Dat allemaal om heelhuids de reis in het bagageruim van het vliegtuig en het gesleur door de bagage behandelaars heelhuids te overleven. Ze gaan mee op verkenning op het tweede Canarisch eiland dat we bezoeken.
Dag 1 18 januari 2025
Vroeg op, met het speciaal deuntje dat ik ingesteld heb in mijn smartphone.
Taxi is op tijd, een extra lang model om te dozen te kunnen vervoeren richting luchthaven.
Veel gedoe, we moeten naar een speciaal loket voor passagiers met specifieke noden, zoals veel bagage of rolstoelgebruikers of grote fietsdozen.
Een beetje vertraging (deicing) en dan weg het luchtruim in.
Dan denk ik altijd aan het liedje van Reinhard Mey,
https://www.youtube.com/watch?v=zWwW-gqr2pA&ab_channel=fritz51162
Über den Wolken
-
- Muss die Freiheit wohl grenzenlos sein
- Alle Ängste, alle Sorgen
- Sagt man
- Blieben darunter verborgen
- Und dann
- Würde was uns groß und wichtig erscheint
- Plötzlich nichtig und klein
- Het is donker, maar heel in de verte komt de zon op met rode gloed. Beneden een grijs wolkendek als een deken van kleine plukjes wol. Nog wat later is het dag.
- Lanzarote Aeropuerto is een kleine luchthaven.
- We zijn nog aan het stappen op weg naar onze bagage als we in de verte de fietsdozen zien liggen. Nog even, kijk daar komen onze valiezen op de band aan en onze taxichauffeur staat klaar met een bordje met mijn naam erop.
- Onderweg even gestopt om inkopen te doen en om 12 uur arriveren we aan ons appartement.
-
Geen opmerkingen:
Een reactie posten